เสฏฐวุฒิ อุดาการ
วันก่อนได้อ่านบทความหนึ่งจาก Harvard Business Review ชื่อ “การบริหารทีมเมื่อองค์กรขาดทิศทางที่ชัดเจน” (Managing Your Team When the C-Suite Isn’t Providing Strategic Direction) ต้องบอกว่าเป็นบทความที่ให้คำแนะนำกับหัวหน้าทีมระดับกลาง-เล็กภายในองค์กรได้ดีมาก
บทความระบุว่าบางครั้งที่ผู้บริหารไม่สามารถกำหนดทิศทางที่ชัดเจนให้กับองค์กรได้อาจเกิดจากข้อจำกัดหลายอย่าง เช่น ความผันผวนปรวนแปรของปัจจัยภายนอก องค์กรอยู่ในระหว่างการปรับเปลี่ยน สุญญกาศระหว่างการส่งไม้ต่อระหว่างผู้นำองค์กร ตลอดจนปัจจัยภายในต่าง ๆ มากมายที่ทำให้บางครั้งผู้บริหารตัดสินใจที่จะไม่ “ไม่ตัดสินใจ” เพื่อรักษาเสถียรภาพหรือผลประโยชน์ขององค์กรไว้ โดยที่ไม่เพิ่มความเสี่ยงให้กับองค์กรโดยไม่จำเป็น
สภาวการณ์ดังกล่าว แม้จะดำเนินไปด้วยความจำเป็น แต่ก็อาจสร้างความอึดอัดใจไม่น้อย
โดยเฉพาะในบรรดาทีมที่ต้องการผลักดันโปรเจคต่าง ๆ แต่กลับไม่มีสัญญาณตอบรับจากเบื้องบน
บทความเสนอทางออกของปัญหาดังกล่าว (ถ้ามองว่าเป็นปัญหา) ไว้ได้อย่างน่าสนใจ
1.ปรับโทนลงมาหน่อย
ถ้าโปรเจคดูจะใช้งบประมาณหรือเล่นใหญ่มากเกินไป ก็ควรปรับโทนลงมาให้พอรับได้ ไม่เสี่ยงมากจนเกินไป วิธีที่แนะนำคือการเริ่มจากโปรเจคนำร่องเล็ก ๆ ก่อน โดยมีกรอบระยะเวลาที่ชัดเจน เช่น ขอเวลาทำ 30 วัน ถ้า work ค่อยขยายผลทำต่อพร้อมกับงบประมาณที่เพิ่มขึ้น เพราะจะทำให้ผู้บริหารเห็นภาพและเห็นผลงานเป็นชิ้นเป็นอันมากกว่าการไปเสนอโปรเจคแบบมือเปล่า เปรียบเหมือนกับพนักงานที่ต้องไปพบลูกค้าคนสำคัญ ถ้าคุณมีสินค้าตัวอย่างติดไม้ติดมือไปด้วย ไม่ใช่การขายฝันหรือวิมานในอากาศ โอกาสที่จะลูกค้าจะซื้อก็ย่อมมีมากกว่า
2.รักษากำลังใจให้ดี
ถ้าเสนอไปแล้วไม่สำเร็จ สิ่งสำคัญคือต้องไม่เสียกำลังใจ หัวหน้าทีมต้องรักษากำลังใจและความต่อเนื่องของทีม อย่าปล่อยให้ความไม่แน่นอนทำให้ทีมงานหยุดชะงัก ควรตั้งเป้าหมายระยะสั้นที่ชัดเจน สร้างความสำเร็จเล็ก ๆ (Small Win) เปิดโอกาสให้ลูกทีมได้ทดลอง ทำงานท้าทาย และเรียนรู้ แม้โปรเจคใหญ่จะถูกพักไว้ หรือเป้าหมายขององค์กรขาดความชัดเจน แต่ทีมยังสามารถสร้างผลงานได้อย่างต่อเนื่อง ไม่ถูกกดไว้ด้วยอุปสรรคใด ๆ
3.การสร้างอิทธิพลในแนวนอนและแนวตั้ง
แม้จะไม่ได้มีอำนาจตัดสินใจสูงสุด แต่หัวหน้าทีมสามารถสร้างแนวร่วม รวบรวมเพื่อนร่วมงานและผู้เกี่ยวข้องจากหลายฝ่ายให้เห็นพ้องกัน และนำเสนอข้อเสนอแบบเดียวกันพร้อมข้อมูลสนับสนุนและทรัพยากรที่ชัดเจน เพื่อให้ได้รับความสนใจจากผู้บริหาร หาคนที่มีแนวคิดเหมือนกัน (Like-minded) แล้วร่วมมือกันผลักดันโปรเจค
การทำงานในสภาวะเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย และต้องอาศัยความอดทนอดกลั้นเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญคือต้องไม่เสียกำลังใจ สร้างสรรค์ผลงานอย่างต่อเนื่อง อะไรดีแล้วก็รักษามาตรฐาน ขอปิดท้ายด้วยข้อความจากบทความข้างต้นที่อ่านแล้วชอบมาก รู้สึกว่าน่าจะตรงใจกับหลาย ๆ คน
“Strategic indecision at the top is a leadership stress test but also a proving ground. In these moments, your ability to stay focused, reframe risk, and keep the organization moving becomes your superpower.
To lead through executive paralysis without losing momentum, you must do more than wait. You must connect the dots between commitments, actions, and outcomes. Help others see not just what’s stalled, but what’s still possible. Because leadership isn’t just about making decisions. It’s about how you lead through the space between them.”
