The Pappyness

By S. Udakarn

Category: Film Review

รีวิวหนัง, วิจารณ์หนัง, แนะนำหนัง

ไมค์ แบนนิ่ง ตะเกียกตะกายออกจากซากรถบรรทุก เสียงหวูดจากรถตำรวจดังใกล้เข้ามา ท่ามกลางความหนาวเหน็บของป่าใหญ่ เขาไม่มีทางเลือก นอกจากกระเสือกกระสนวิ่งตรงเข้าไปในดงไม้ หวังว่าจะใช้ความมืดของป่าในการอำพรางตัว อดีตองครักษ์พิทักษ์ประธานาธิบดีมือหนึ่งที่เคยถูกอุ้มชูอยู่บนยอดเขาโอลิมปัส บัดนี้ต้องพยายามเอาตัวรอดด้วยการหลบซ่อนจากอำนาจรัฐ ไม่ต่างจากนักโทษหนีคุกคนหนึ่ง

เธอยืนตัวแข็งมองภาพชายที่คอยเชียร์เธออยู่ริมขอบสระมาทั้งชีวิต ถูกอสุรกายเหวี่ยงไปมาราวกับชายร่างกำยำเป็นเพียงตุ๊กตาผ้า น้ำที่ทะลักเข้ามากลายเป็นสีเลือด ในโมงยามแห่งวิกฤติของชีวิต เธอสบตากับมัจจุราช กำหมัดแน่น แล้วจ้องมองความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างหาญกล้า

หนังโปรเมไม่ได้พยายามทำตัวเองเป็นหนังโปรโมตความเป็นไทยหรือเชิดชูความสำเร็จของคนไทยมากจนเกินงาม แต่การเล่าเรื่องด้วยการหยิบยกจุดผลิกผันสำคัญในชีวิตของโปรเมมาเปิดเรื่อง เป็นการนำเสนอภาพแรกของโปรเมให้ผู้ชมรู้จักคือโปรเมในฐานะนักกอล์ฟที่ล้มเหลว นักกอล์ฟที่ทำให้แฟนกอล์ฟชาวไทยผิดหวัง ลูกสาวที่ทำไม่ได้ดั่งใจพ่อ และนักกอล์ฟที่เสียศรัทธาในตัวเอง ซึ่งเป็นจุดต่ำสุดในชีวิตของตัวละคนก่อนก็จะฉายให้เห็นว่าโปรเมพาตัวเองมาอยู่ในจุดนั้นได้อย่างไร แล้วลุกขึ้นต่อสู้

หากแต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับครอบครัวนี้ก็ทำให้แมลงสาบอย่างเขาก็พอมีเหตุผลให้ปลอบใจตัวเองอยู่บ้างที่ไม่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์...ชนชั้นปรสิต

เขาเดินผ่านร่างที่สั่นเทาของภริยาตรงไปยังหน้าต่าง เพ่งมองออกไปในความมืด ในแสงสลัวไม่เห็นสิ่งใดชัดเจนนัก แต่ก็พอเห็นเค้าลางของร่างเงาทั้งสี่ที่ยืนจับมือกันอยู่บนถนนหน้าบ้านของเขาเอง

ในเปลวไฟที่วูบไหวจากคบเพลิงนั้น สายดุจเห็นแสงไฟที่ส่องสว่างขึ้นท่ามกลางความสับสนและมืดมน เมื่อน้อยได้กลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง

Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :