The Pappyness

By S. Udakarn

Live A Good Story to be Told

/
/
/
200 Views
เสฏฐวุฒิ อุดาการ
ลิงก์ผู้สนับสนุน

เสฏฐวุฒิ อุดาการ

“We’re all going to die

I’m just trying to make sure

that my life would be a good story to be told.”

วันนี้ได้มีโอกาสได้ชมภาพยนตร์เรื่อง Forest Gump อีกครั้งในรอบหลายปี

เป็นหนังที่ดีทีเดียว ยิ่งอายุมากขึ้น ก็ยิ่งได้รับสารที่หนังต้องการสื่อได้ดีขึ้น

ประเด็นในหนังที่พูดถึงเส้นทางชีวิตของคนเราที่เลือกเองนั้น

ระหว่างชะตาลิขิตกับการปล่อยให้มันล่องลอยไปราวกับขนนกนั้น

มันมีจุดตรงที่เชื่อมต่อและไปด้วยกันได้

ไม่จำเป็นต้องดื้อดึงเลือกไปในหนทางใดหนทางหนึ่ง

ชีวิตมันไม่มีสูตรสำเร็จง่ายดายขนาดนั้น

เรามักจะคิดว่าชีวิตเปรียบได้ดังการจับกริพไม้กอล์ฟ

ถ้าเราจับกริพแน่นเกินไป เมื่อเล่นนานวันเข้า เราจะเริ่มเจ็บมือและทำให้ตีได้ไม่ดี

แต่หากเราจับมันเบาเกินไป บางครั้งถ้าสวิงแล้วไปโดนหินหรือดินที่หยาบแข็งโดยไม่ได้ตั้งใจ

เราก็อาจจะเผลอปล่อยไม้กอล์ฟให้หลุดลอยไปจากมือเราได้

สวิงที่ดีคือการจับกริพให้รู้สึกสบาย ไม่จำเป็นต้องจับแน่นเพราะกลัวไม้จะหลุดมือ

หรือจับเบาเกินไปจนไม่สามารถสวิงได้อย่างเต็มเหนี่ยว

ชีวิตของคนเราสักวันหนึ่ง มันก็ต้องเดินไปถึงจุดจบ

แต่สิ่งที่หนังเรื่อง Forrest Gump บอกเราในวันนี้

คือเมื่อจุดจบมาถึง คุณก็คงอยากจะมีเรื่องราวดี ๆ ให้บอกเล่าให้คนแปลกหน้าฟัง

เหมือนในฉากม้านั่งกับกล่องช็อคโกแลตของเขา

เพราะสุดท้ายชีวิตของคนเราก็คือเรื่องราวรูปแบบหนึ่ง

ที่ปรากฏและดำรงอยู่ในความรับรู้ของคนที่อยู่รับฟังเท่านั้นเอง.

  ลิงก์ผู้สนับสนุน

This div height required for enabling the sticky sidebar
Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :