Little Women (2019) สี่ดรุณี งดงาม ซาบซึ้ง ประทับใจ

หากกล่าวถึงหนังเรื่อง Little Women ภาพแรกที่ปรากฏขึ้นมาในหัวคือ Susan Sarandon ในบทแม่กับ Wiwona Ryder, Claire Danes และ Kristen Dunst ที่ยังเด็กอยู่มากในบท Jo, Meg และ Beth แต่ที่จำไม่ค่อยคือบท Amie ของ Trini Alvarado นั่นเพราะว่าตอนที่ดูครั้งแรกยังเด็กมาก

เป็นหนังที่จำได้ว่าแม่ชอบมาก ทุกครั้งที่นำกลับมาฉายทางเคเบิ้ล น่าจะช่อง Hallmark บ่อย ๆ จะต้องนั่งดูทุกครั้ง เพราะเป็นหนังที่มีความละเมียดละไม แต่ที่เราชอบสุดคือบทของ Susan Sarandon ที่ทำให้เราติดตาบทแม่ผู้แข็งแกร่งและอ่อนโยนของนักแสดงผู้นี้เป็นอย่างมาก

พอได้ข่าวว่า Little Women จะนำกลับมาสร้างอีกครั้ง เป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้แล้วก็คอยติดตาม ยิ่งได้ Greta Grewig จาก Lady Bird มากำกับและ Saorise Ronan มารับบท Jo นักเขียนสาวพี่คนรองก็ทำให้ยิ่งอยากดูมากขึ้นไปอีก

อันที่จริง Saorise Ronan เป็นนักแสดง New Wave ที่เรารู้สึกว่าค่อนข้างถูก Underrate ไปพอสมควร เพราะเธอแสดงฝีไม้ลายมือฟาดฟันกับนักแสดงรุ่นพี่ได้ดีมาตลอด มีความสม่ำเสมอมาก เราเชียร์ให้เธอได้ Oscar มาตั้งแต่ตอนเล่นบทนักเขียนสาวน้อย (นักเขียนอีกแล้ว) จากเรื่อง Atonement ซึ่งเธอเล่นได้ตราตรึงมาก

นอกจาก Ronan แล้ว Little Woman เวอร์ชั่นนี้ก็ยังได้นักแสดงดาวรุ่งมาสมทบจำนวนมากไม่ว่าจะเป็น Emma Watson (Harry Potter) Florence Pugh (Midsomnar) Eliza Scanlen รวมทั้งนักแสดงหนุ่มขวัญใจสาว ๆ อย่าง Timothy Chalamet อีกด้วย

ที่จะพลาดกล่าวถึงไม่ได้เลยคือนักแสดงรุ่นเก๋ามากฝีมืออย่าง Meryl Streep ในบท Aunt March และ Laura Dern ในบทแม่ที่มีโอกาสได้ออสการ์สาขานักแสดงสมทบหญิง ด้วยลีลาการแสดงที่น้อยแต่มาก ไม่จำเป็นต้องกรี๊ดกราดหรือทุ่มเทลดน้ำหนัก แต่ใช้แววตาและน้ำเสียงแสดงออกถึงอารมณ์รัก ผูกพัน เศร้า โกรธ และเปี่ยมไปด้วยเมตตา เธอนี่แหละคือไอคอนของเฟมินิสต์ในยุค 90s ในบทของ ดร. แอลลี่ แซตเลอร์ใน Jurassic Park

เราตีตั๋วหนังวันพุธในราคา 100 บาทไปดู Little Women เวอร์ชั่นนี้ บอกได้คำเดียวเลยว่ารู้สึกผิดมากที่จ่ายค่าตั๋วหนังถูกเกินไปสำหรับหนังที่ดีมากขนาดนี้ นิยามของหนังดีสำหรับเราคือหนังที่มีสไตล์การเล่าเรื่องที่น่าสนใจ บทมีความฉลาด ไม่ยัดเยียดประเด็นใดจนเกินงามหรือเสียอรรถรส การเล่าเรื่องมีจังหวะจะโคน ไม่เชื่องช้าหรือรวดเร็วเกินไป ตลอดจนมีอะไรให้ได้เก็บเกี่ยวระหว่างทางตลอดทั้งเรื่อง

ในนิยามนี้ Little Women จัดได้ว่าเป็นหนังที่ดีมาก ๆ เรื่องหนึ่ง

เป็นหนังเรื่องแรกของปี 2020 ที่เราดู และนับว่าเป็นหนังเปิดปีที่ดีมากทีเดียว

สิ่งที่ประดับใจคือคุณค่าของความเป็นครอบครัว ความใกล้ชิดระหว่างพี่น้อง สิ่งนี้คือสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีความหมาย

โดยเฉพาะฉากที่ Jo ตัดพ้อกับพี่สาวว่าเหตุใดวัยเยาว์จึงติดปีกโบยบินไปรวดเร็วนัก ช่วงเวลาแห่งความสุขผ่านพ้นไป

การเป็นผู้ใหญ่ไม่มีอะไรง่ายเลย แต่ละขั้นของชีวิตต้องดำเนินไปด้วยการดิ้นรน

ชีวิตของแต่ละคนล้วนแล้วแต่มีหนทางที่ต่างกัน

แต่สิ่งที่ Little Women สอนเรา คือ ไม่ว่าวิถีทางของแต่ละคนจะแตกต่างกันมากเพียงใด

ไม่มีความฝันของใครสำคัญน้อยกว่าของคนอื่น

และที่เหนือไปกว่านั้นคือการใส่ใจคนรอบข้าง เห็นอกเห็นใจ เอาใจเขามาใส่ใจเรา

ความโอบอ้อมอารี แม้ว่าบางครั้งอาจจะไม่ได้นำสิ่งที่ดีมาสู่เราอย่างในกรณีของ Beth

แต่มันก็ทำให้เมื่อเราจากไป มีแต่คนรักและคิดถึง เราจะอยู่ในความทรงจำของพวกเขาเสมอ

เหมือนตอนท้ายที่ Greta Grewig ได้เขียนจบบทหนังเอาไว้อย่างงดงาม

THE PAST, OR MAYBE FICTION, OR MAYBE BOTH. 1850S.


Beth, Meg, Amy and Jo are very young girls, playing in their
attic, together again, if only in memory, or in the book.